BİLİM ÖYKÜLERİ
Dr. SEMMELWEIS"Annelerin Kurtarıcısı"Tarık Uslu
1850'li YILLARDI. Viyana Hastanesi'nde işler hiç de iyi gitmiyordu. Hastanede, iki doğum bölümü vardı ve bunlardan birinde doğum yapan her yüz kadından en az otuzu, Lohusa Humması denen ateşli bir hastalıktan ölüyordu. Hastanede görev yapan profesörlerin hemen hepsi, bu işi ebelerin ve asistanların uğursuzluğuna bağlıyordu. Ancak Dr. Semmelweiss, onlarla aynı fikirde değildi. O, tıp öğrencilerinin kadavraları kesip biçtikten sonra, ellerini hiç yıkamadan doğumhanelere girip çıktıklarını farketmişti ve kendi yönettiği bölümde, tüm doktor ve doktor adaylarının—doğumhanelere girmeden önce—ellerini kireçli su ile yıkamalarını istemişti.
Yirmi sekiz yaşındaki Dr. Semmelweiss'in bu küçük isteği, kısa zamanda etkisini gösterdi. Lohusa Humması'ndan ölüm oranları, çok çok aşağılara düştü. Ancak hastanenin ileri gelenleri, Doktor Semmelweiss'in bu küçük değişikliğini hiç hoş karşılamadılar. – Semmelweis'in ettiği haltı duydunuz mu? – Duymaz olur muyuz? Büyük rezillik. Mesleğimizin itibarını iki paralık etti. Neymiş efendim! Doktorlar ellerini yıkamalıymış. Hiç doktor kısmının eli pis olur mu? – Bu duyulursa herkes bizimle dalga geçer! – Bu yaptığı hekimlikle uzaktan yakından alakası olan bir şey değil! – Hah! Ellerimi yıkayacakmışım, daha neler! – Kovun bu adamı hastahaneden gitsin! Elini ayağını yıkayan adamın hastahanede işi yok!
Bir süre sonra Dr. Semmelweis'i hastaneden kovdular, doktorluk yapmasına engel oldular, Semmelweiss'in bir doktordan çok bir şarlatan olduğunu ortalığa yaydılar. Bir doktora ellerini yıkamasını teklif etmenin, meslek onuru ile bağdaşamayacağını öne sürdüler. Günümüzden çok değil 150-200 yıl kadar önce, sadece ama sadece doktorların, ameliyatlara ve doğumlara girmeden önce ellerini yıkamalarını tavsiye eden bu genç adam; kırgın, üzgün, fakir, öfkeli ve yapayalnız olarak bir düşkünler evinde öldü...
"Fransızların meşhur kralı XV. Lui, Pek bencil, pek keyfine düşkün bir adammış. Halk fukaralıktan kırılırken, haşmetmehap, sarayında maskeli balolar, av partisi, dans partisi, kır partisi gibi bilimum partiler organize ettirir, çaldırır oynatır, pişirtir yermiş. Ancak bütün zalim krallar gibi halkının bir gün ayaklanıp boğazını sıkacağından da korkmuyor değilmiş. Bu sebeble halk arasında, bu kötü gidişata dur diyebilecek kişilerin yetişmesine engel olur, böyle adil vicdanların fikirlerini boğmaya çalışırmış. Zaman zaman çevresindekilere şöyle dermiş: "Amaan, ne olursa olsun. Ben yaşadığım sürece taht da benim tahterevan da. Benden sonrasını veliaht düşünsün. İsterse tufan olsun."
